Disco

Tijd voor een avondje zorgeloos vermaak. Kinderen bij opa en pas de volgende ochtend op te halen. “We gaan trouwens met een discobus.”, zegt mijn lief tussen de soep en de aardappels door. Zijn stem klinkt neutraal waardoor er bij mij nog geen alarmbellen gaan rinkelen. Lekker muziekje en een bar. Fijn. Wat ooit begon als nieuwjaarsreceptie voor vrienden, met aanhang,  is inmiddels gepromoveerd tot een complete avond uit.


De discobus zal ons in anderhalf uur tijd naar Utrecht brengen waar we mogen gaan genieten van ‘Dinner in Motion’ (zoek maar even op wat dat is). Dat is best lang als je bedenkt dat het normaal vijftig minuten duurt. Ik snap het al. We gaan natuurlijk onderweg ergens stoppen om echt te kunnen dansen. Er zit een dansvloer in die bus en die moet gebruikt worden. Dat kan natuurlijk niet als je rijdt. Stom dat ik dat niet meteen doorhad.


De eerste aanblik van de bus is niet meteen hoe ik het me had voorgesteld. Hij is vooral zwart met witte letters. ‘Partybus’ staat erop en is zeker gebruikt om jongeren, die het comazuipen graag de eerste minuut willen laten ingaan, (en ik vrees toch echt dat wij daar niet (meer) bijhoren) naar Lloret de Mar te brengen. Bij de eerste blik ín de bus moet ik al bijna kotsen. Ik heb nog geen druppel alcohol gedronken, geen drugs gebruikt en het stinkt er ook niet naar rotte eieren. Het zijn de lichteffecten die me zorgen baren. Gelukkig meerdere dames met mij.


Dan komt de chauffeur naar buiten. Hij lijkt meer op een postbode of een magazijnchef. Zeker niet op de bestuurder van een partybus. Hoe die er dan wel uitzien weet ik ook niet precies maar niet zo. Deze chauffeur, met oversized jas, gele bergschoenen en een bril uit de verkleedkist, heeft een bezorgde blik in zijn ogen. Later zal blijken waarom. Hij heeft zijn vrije zaterdagavond hiervoor opgeofferd, gok ik. Die andere chauf, kon opeens vanavond niet. Later zal blijken waarom.


In hoog tempo komen er blikjes bier en flessen prosecco tevoorschijn. De vrouwen zitten, de mannen staan, of hangen. De bus is amper onderweg of de muziek stopt ermee en is het pikdonker. Gelukkig doen de TL-lampen het later wel weer. Gezellig. De bezorgde blik van de chauffeur is verdubbeld. ‘Dit hebben deze vijfendertigplussers (en hoger) niet gewild’ , zie ik hem koortsachtig denken. Zo staan we een half uur later stil bij De Lucht. Utrecht is ver weg zo. Natuurlijk krijgt hij zijn disco niet meer aan de praat. Erger nog. De halve deur hangt eruit en krijgt een van de heren een door de ruimte vliegende scharnier tegen zijn kin.


Tijd voor Dinner. In motion. Prachtige show en lekker eten. Dat mag gezegd. Maar wel een show met lichteffecten. Veel lichteffecten, hier en daar wat 3d en nog een beetje drank. Ik zet me schrap en laat het over me heen komen. We hebben straks het toetje nog: lekker met de Partybus naar huis!





Reacties

According to Carbon 3D, the Sillicon Valley firm who developed it, this process is capable of making "durable, high-performance" 3D parts, unlike other conventional 3D printing methods

Reageren

Naam   E-mail Mijn url
Voer onderstaande code hiernaast in:
66a270
Onthoud mijn gegevens!