Prik

In de brievenbus zit een brief voor onze dochter. GGD staat erop. Dat kan maar één ding betekenen: inentingen. Meteen voel ik een shotje adrenaline door mijn lijf gaan, mijn ademhaling versnelt. Sinds ik in het ziekenhuis heb gelegen weet ik dat hier een term voor bestaat. Belonefobie. Ik vind het niet bepaald een beloning.Het gaat niet om mij, maar dat maakt dus geen bal uit. Een naald is een naald. Nou is een inenting een graadje minder erg dan bloedprikken. Bloed in een buisje zien gaan is gewoon niet te doen.


“Mama, mag ik afspreken?”, vraagt ze op de dag van de prik. Vriendinnetje wil wel mee. Ik kan het me niet voorstellen maar zij smult van ziekenhuis achtige dingen. Mocht ik flauwvallen dan heb ik twee meisjes die me op kunnen rapen. Ik zie mezelf al liggen in de als hospitaal ingerichte gymzaal, na een ziekenhuis, de tweede beste plek om te zijn. Niet dat ik ook flauwval van de misselijkmakende lucht van te- lang- in- tassen -gezeten- gymschoenen maar het doet me denken aan als laatste overblijven bij het teams maken voor slagbal of handstand-overslag of borstwaartsom. (waarom??)


De man in de ijskar voor de sporthal heeft vanavond vast en zeker ook een lamme arm. Als we binnenkomen roept een meisje: “het is daarbinnen echt niet leuk!” Mijn dappere meisje geeft geen kik. Haar blik op oneindig. Ze heeft dit gen niet overgenomen van mij. Ze vindt het spannend maar that’s it. Dan treffen we een moeder met boze blik. Aan haar arm bungelt een krijsend en stampvoetend jongetje. “Dan maar geen prik, verrek maar!”, zegt ze. “Als gij hier gaat lopen janken, dan gaan we gewoon naar huis.”  De volgende moeder praat een stuk netter. “Als jij zometeen niet huilt, mag je straks een grote doos Playmobil uitzoeken!” Oké dan. Wat een happening.


We moeten ons eerst melden bij de administratie. Achter een tafeltje zit een meisje. Verveeld checkt ze het vaccinatiebewijs. “Wanneer ben je jarig?” vraagt ze, bijna geërgerd aan mijn dochter. Vriendinnetje schiet daar behoorlijk van in de lach. “Stel je voor! Je bent bijna negen en je weet niet wanneer je verjaardag is!” Ik vind het ook een rare vraag.


We sluiten aan in de rij. Opeens stinkt het heel erg naar spruitjes. Ik krijg het warm, want dat hebben wij gegeten gisteren. “Heb jij nou weer een scheet gelaten?” vraagt de moeder voor ons aan haar zoon en ze begint met het vaccinatiebewijs voor haar neus te wapperen.  “Echt niet!”. zegt hij verongelijkt. Ze gelooft hem niet en ik ga er dan maar vanuit dat zij ook spruitjes hebben gehad.


Het is klaar voordat ik het in de gaten heb. Ik zie zelfs de naald in mijn schatje’s arm verdwijnen. Op naar de ijsjes. Eigenlijk heb ik een beloning verdiend. Ik geniet van de ijs-etende en evaluerende meisjes. Niks geen Playmobil. Hoezo last van belonefobie?

Reacties

The limited-edition boot will be released as part of a wider “Red Limit” collection which includes the ACE 17+ PURECONTROL, X16, and MESSI 16 football boots.

Reageren

Naam   E-mail Mijn url
Voer onderstaande code hiernaast in:
1bc4e0
Onthoud mijn gegevens!