Specialistenbezoek

“Wa denkte, of ik er tegenop zie?”, zegt de man geïrriteerd tegen zijn vrouw. “Ik moet dadelijk in mijn blote sjarrel tegenover die dokter gaan staan.”  Hij zegt het echt, niet al te hard maar toch nog verstaanbaar. Ze lopen achter mij en zijn, net als ik op weg naar een dokter die ergens in gespecialiseerd is, meestal in één specifiek lichaamsdeel. Nou wil ik niet zeggen dat dat van mij erger is en mannen jullie hoeven je niet te verdedigen en ik hou echt van jullie maar ik denk toch echt dat mannen het in het voortplantingsproces makkelijker hebben dan vrouwen.


Niet dat ik plannen heb om me voort te planten maar ik kan het nog wel, mocht ik me bedenken. Mocht de babykoorts toeslaan. Al dertig jaar kan het trouwens. Al dertig keer twaalf keer, min twee keer negen maanden, is meer dan driehonderd keer heb ik daarvoor mogen bloeden. Ja hoor mannen, jullie mogen hier al best afhaken, geeft niks. En toch minstens tweehonderd keer daarvan heb ik mogen verrekken van de pijn. Nog steeds hoor ik de stem van mijn oma zeggen terwijl ik met hevige buikkrampen in elkaar gedoken op een picknickplaats zit. “Wilde dan misschien een krentenbolleke mee ei?” ‘MMMM ja, dat lijkt me heerlijk, zeker nu!’


Licht gespannen en met twee heftige pijnstillers in mijn maag loop ik naar de balie. Waarom ik mezelf moet beschermen tegen pijn is me niet helemaal duidelijk. Een inwendige echo is niet leuk maar dat het zeer doet kan ik niet zeggen. Een eendenbek (wat een belachelijk woord) is zeker niet leuk maar pijn? Dus stel ik me voor dat ze met groter geschut aan zullen komen. Een toekanbek of een pelikanenbek of doen ze dat tegenwoordig met krokodillen?


Een kwartier te laat krijg ik een ietwat slap en nog niet helemaal zelfverzekerd handje van, laat ik hem Jaap noemen, Jaap de Co, en een stevige hand van zijn meerdere, een vriendelijke (vrouwelijke) gynaecoloog. Jaap mag de vragen stellen. Jaap is nog piepjong en had mijn zoon kunnen zijn. Hij stelt mij vragen waarvan ik me kan voorstellen dat hij daar zweet van onder zijn oksels krijgt. Vragen waarbij ik me afvraag of hij ze zelf al ooit in praktijk heeft gebracht.


Dan mag Jaap meekijken. Ik krijg een discreet handdoekje zodat het niet te gênant wordt. Het kan niet zo zijn dat hij heel veel ziet. Ik weet niet of ik blijer ben voor hem dan voor mezelf. Professioneel gaat zijn blik naar het scherm. Gelukkig, ik ben nog goed! Geen dierenbek nodig. Geen sporen van DE OVERGANG (want daar doe ik gewoon niet aan mee),  en geen rare dingen maar wel iets wat even opgelost moet worden. Elke maand pijn is niet nodig. Daarom krijg ik dit jaar van Sinterklaas een schone baarmoeder. Fijn hè.


Wat is erger..een mannelijke Co die zich keurig gedraagt of een vrouwelijke Co die aan zijn sjarrel moet voelen? Ik begrijp jullie wel hoor!


Reageren

Naam   E-mail Mijn url
Voer onderstaande code hiernaast in:
94c037
Onthoud mijn gegevens!